Site-archief

Raadplaatje: zoek de verschillen

Gisteren blogte ik over Reverend Billy van de Church of Stop Shopping. Vannacht schrok ik wakker: nee het zal toch niet? Is het de Amerikaanse onbekende broer van Geert W.? Of is dit een overeenkomst die louter op DNA-toevalligheden terug te leiden valt. Of is er meer aan de hand? Kijk en vergelijk  …

Reverend Billy

Geert W.

 

 

 

 

 

 

 

ps. dit is natuurlijk ironisch bedoeld.

Advertenties

Rare jongens, die Amerikanen

Dat de VS een land van uitersten kan zijn, dat is bekend. HollandDoc (het onvolprezen digitale documentairekanaal van de publieke omroep) brengt dit de laatste tijd weer mooi in beeld. Twee documentaires die mij raakten waren Jesus Camp en What would Jesus buy. Tijd voor een Jacques-Goderie-blogje …

Voor het bloed van Jezus …
Lichte horror roept de docu Jesus Camp op zijn minst bij de kijker op. Waar gaat het over? Een aantal jonge Amerikaanse kinderen wordt gevolgd in voorbereiding op het zomerkamp Kids on Fire in North Dakota. Klinkt liefelijk, maar dit is niet zomaar een zomerkamp. Nee, dit zomerkamp kent een fris dagprogramma van preken over waarom creationisme beter is dan de evolutie-theorie, het leert je dat democratie een gemankeerd systeem is in tegenstelling tot een theocratie. En als afsluiting van de dag: een toespraak van een ProLife-activist die de kinderen (leeftijd: 4 tot 14 jaar) meteen inzet als activisten (mond wordt afgeplakt enzovoort).

Reborn
De in de documentaire gevolgde kinderen zijn zogeheten reborn christiains. Onder de bezielende, of moeten we zeggen fanatieke, leiding van Kampleider Becky Fisher zien we de kinder gedreven worden tot niets minder dan godsdienstwaanzin. Huilend doet een jongentje van 6/7 jaar oud boete voor alle zonden in zijn leven, en hoe moeizaam het is om echt God in zijn leven te houden. Of het verhaal van de 11-jarige Levi die vertelt hoe hij op zijn 5de concludeerde dat zijn leven geen inhoud had, alleen maar draaide om nutteloze zaken. Maar dat werd allemaal beter toen hij toetrad tot de kerk. Ok, iedereen heeft recht op zijn overtuiging … maar kids van 11 die al op zo’n toon over hun leven praten. Ik ga mij er niet helemaal lekker bij voelen.

Tegengeluid
En ik ben niet de enige die zich er niet lekker bij voelt: christelijk radiopresentator Mike Papantonio laat duidelijk zijn afkeur zien over hetgeen Kampleider Fisher met de kids doet. De verbale confrontatie in de radioshow van Papantonio met Fisher gaf mijn kippenvel: hier worden grote groepen jongeren opgezadeld met wel hele enge denkbeelden.  De docu stemt je na het bekijken heel erg droevig. Na de trailer tijd voor een wat meer lichtvoetige docu …

The movie Santa doesn’t want you to see!
Docu 2: ‘What would Jesus buy’ is wat lichtere kost. We volgen de kruistocht van linkse ‘Dominee’ Billy van de Church of Stop Shopping. Zoals de naam van de kerk al doet vermoeden: Billy is niet echt heel blij met het consumentisme van zijn mede-Amerikanen en de vercommercialisering van Kerst. Hij roept hen met ludieke bijeenkomsten op om tot inkeer te komen. De bewaking van de winkelcentra die hij bezoekt vindt dit niet echt leuk zeg maar. En als Reverend Billy wordt opgepakt in de Mall of America houdt de Stop Shopping Gospel Choir een nachtwake voor hem bij de gevangenis.

Heel jaar afbetalen van de kerstcadeaus
Bizar is het gedeelte over een moeder die vlak voor Black Friday nog even 10 creditcards heeft besteld. Binnen een dag staat ze op alle tien vet in het rood. Op Boxing Day staat wel de hele woonkamer vol met cadeaus voor de kinderen. Die vervolgens niet weten van gekkigheid niet waar ze moeten beginnen. Moeders verteld daarna dat ze tot eind oktober van het volgende jaar bezig de schulden af te betalen. Net op tijd, want dan kan ze begin november weer 10 nieuwe credit cards aanvragen. In de voice-over hoor je daarna dochterlief vertellen over haar favoriete speelgoed: een ragdoll die ze al 5 jaar heeft … ironisch

Tickle me Elmo
De docu is doorspekt met stukjes van TV-journaals die Rev. Billy (ofwel Bill Talen) afschilderen als een gast die gestoord is (ok, dat is hij ook wel een beetje). Hij wordt zelfs on-Amerikaans genoemd want shoppen is de hoeksteen van de Amerikaanse samenleving, toch?  Maar ook komen er tv-journaals voorbij waarin nieuwslezers nagenoeg de persberichten van Amerikaanse bedrijven voorlezen: “Important news from Mattel today. According to the company this season the best toy to give to girls is the good old Barbie and for boys it’s Tickle me Elmo …”

Gelukkig is kerst bij ons niet zo extreem commercieel geworden. Maar ook deze docu zet je aan het denken over je eigen consumentengedrag. Geloof dat ik een voornemen voor 2011 te pakken heb 😉

De koffers staan klaar!

De koffers staan klaar, ingecheckt, nog even een paar uur slapen en dan is het tijd om de vlucht naar VS te nemen. Het is voor het eerst dat ik zo lang (drie weken) met mijn ouders op vakantie ga. Maar …. veel leuker is het feit dat het voor mijn ouders de eerste keer is dat zij de VS bezoeken.

Eigen blog van mijn ouders
Mijn ouders gaan over hun belevenissen een weblog bij houden (ok, ik ga een paar weken ghostwriten) … dus voor alle reisbelevenissen schakelen we nu en masse over naar Ben en Riet op Pad in de VS! Tot over een paar weken!

de koffers staan klaar... America here we come!

Ons reisschema:

update 29-dec-2010: Dit blogbericht had ik maart vlak voor vertrek klaargezet. Maar het bleek niet gepubliceerd te zijn. Vandaar dat het vandaag wellicht opeens op je twitter of facebook te voorschijn kwam als een nieuw blog.

De koffers staan klaar, ingecheckt, nog even een paar uur slapen en dan is het tijd om de vlucht naar VS te nemen.

Keeping the dream alive?

President Obama weet toch echt hoe je de pers moet bespelen. Onverwachts op komen draven in een burger joint. Gezellig met je buddy Joe een hamburger doen. Als PR-adviseur doe je toch een moord voor dit soort momenten! Met name de hysterie bij omstanders aan het eind is opvallend … de magie is blijkbaar nog steeds niet weg.

So you wanna be my running mate?

obama

Ik ben een enorme fan van politieke cartoons. Een tik die ik heb ontwikkeld met dank aan mijn geschiedenisleraar van de HAVO/VWO, en een voormalige werkkring in Den Haag heeft ook bijgedragen aan dit fenomeen.

Natuurlijk hebben wij in Nederland fantastische mensen op dit gebied. Maar ook in Amerika kunnen ze er wat van, helemaal nu daar de presidentsverkiezingen gaande zijn. En de website van Time voorziet gelukkig in mijn politieke-cartoon-behoefte. Wekelijks een nieuwe selectie 🙂 En bovenstaande cartoon geeft een prachtig beeld in de stand van zaken in de wedstrijd Obama vs. Hillary.