Gezocht: het jaar 2010

Koninginnedag, weg. Orgullo Madrid (Kylie!!!), ancient history. Verloren WK-finale, al weer vergeten. Feestjes, borrels, leuke mensen ontmoeten: te vaak en altijd leuk. Kortom: 2010 is bijna voorbij. En als je ouder wordt lijkt het wel haast alsof elk jaar sneller gaat. Maar gelukkig is er nu het persoonlijk jaaroverzicht 2010, te maken met je Facebook Updates & Tweets. Onderstaand mijn 2010 (ok, ingekorte versie).

Alvast allemaal een super Oud & Nieuw! See you on the flip side 🙂

Klik op de afbeelding om zelf je status-jaaroverzicht te maken in facebook.

Advertenties

Kopje suiker 2.0

De buren. Daar ging je vroeger langs voor een kopje suiker of om hulp in te roepen. Tegenwoordig is dat niet meer zo vanzelfsprekend. Sterker, toen van de week er geen druppel water uit de kraan kwam, liep ik niet naar de buren. Nee, ik keek op twitter of meer mensen geen water hadden.

De Vijfhoek
Laat ik maar eerlijk zijn. Ik woon dan wel in de superleuke Haarlemse wijk de Vijfhoek. Maar het contact met de buren: dat beperkt zich meestal alleen tot zo nu en dan een hallo en dag. Uitzondering daarop zijn de buurmannen waarmee we de VVE delen. (Sterker: hun Thanksgiving Turkey stond in onze oven te garen, maar dat was deels eigen belang). Voor de rest, nee niet echt veel contact met de buren.

Hallo Buuv!
Blijkbaar komt dit meer voor in Haarlem. Daarom kan een deel van de Haarlemse wijken tegenwoordig de hulp inroepen van Buuv. Het is een soort van marktplaats. Iemand vragen om de boodschappen voor je te doen, of aanbieden bij iemand de ramen te lappen of met elkaar een dartclub starten. Je kunt het nu allemaal digitaal regelen. En het mooiste is: het is een initiatief dat is gestart vanuit de bewoners (met steun van de gemeente). Prima actie! Zelf een probleem constateren en ook zelf helpen oplossen. Vooralsnog heb ik nog niet iets te bieden via Buuv.nu, maar wie weet wat 2011 gaat brengen! Een kopje suiker 2.0, iemand?

Voor de laatste keer in 2010: kerst-foodporn

De afgelopen weken stonden in het teken van voorbereidingen op het kerstdiner op Kerstavond. Op twitter heb ik al wat gerechten laten zien. Op verzoek een foto-menu en wijninfo (te krijgen bij Ockhuyzen in Haarlem). . De meeste wijnen zijn overigens vrij jong met een licht karakter. Ze gingen super bij de lichtheid van de gerechten. (Tip: door op de foto te klikken krijg je het recept in pdf te pakken).

Het Kerstmenu 2010

Amuse: Tonijnsashimi met lapsong-suchong-macadamia-crunch & gember-soyadip

** Cava, Huguet Gran Reserve Brut Classic 2006, Spanje **

Voorgerecht: Terrine van Kalfszwezerik en armagnac

** Pinot Reserve, Dirler 2009, Frankrijk **

Voorgerecht: Tongfillet met saffraansaus

** Chardonnay, Jermann 2008, Italië **

 

Tussengerecht: langzaam gepocheerde Kalfshaas met Morieljessaus & Griesmeel-Gnocchi

** Dolcetto d’Alba, Ceretto Rossana 2009, Italië  **

Hoofdgerecht: gevulde kwartel met cantharellen

** Pinot Nero, Red Angel on the Moonlight 2007, Italië **

 

Nagerecht: Grand Dessert van gebakken vijg, passievruchtgelei en mini-pudding met chocolade & goud (recepten niet beschikbaar ... sorry)

** Sauvignon Blanc Semidulce, Palacio de Bornos 2009, Spanje **

Raadplaatje: zoek de verschillen

Gisteren blogte ik over Reverend Billy van de Church of Stop Shopping. Vannacht schrok ik wakker: nee het zal toch niet? Is het de Amerikaanse onbekende broer van Geert W.? Of is dit een overeenkomst die louter op DNA-toevalligheden terug te leiden valt. Of is er meer aan de hand? Kijk en vergelijk  …

Reverend Billy

Geert W.

 

 

 

 

 

 

 

ps. dit is natuurlijk ironisch bedoeld.

Rare jongens, die Amerikanen

Dat de VS een land van uitersten kan zijn, dat is bekend. HollandDoc (het onvolprezen digitale documentairekanaal van de publieke omroep) brengt dit de laatste tijd weer mooi in beeld. Twee documentaires die mij raakten waren Jesus Camp en What would Jesus buy. Tijd voor een Jacques-Goderie-blogje …

Voor het bloed van Jezus …
Lichte horror roept de docu Jesus Camp op zijn minst bij de kijker op. Waar gaat het over? Een aantal jonge Amerikaanse kinderen wordt gevolgd in voorbereiding op het zomerkamp Kids on Fire in North Dakota. Klinkt liefelijk, maar dit is niet zomaar een zomerkamp. Nee, dit zomerkamp kent een fris dagprogramma van preken over waarom creationisme beter is dan de evolutie-theorie, het leert je dat democratie een gemankeerd systeem is in tegenstelling tot een theocratie. En als afsluiting van de dag: een toespraak van een ProLife-activist die de kinderen (leeftijd: 4 tot 14 jaar) meteen inzet als activisten (mond wordt afgeplakt enzovoort).

Reborn
De in de documentaire gevolgde kinderen zijn zogeheten reborn christiains. Onder de bezielende, of moeten we zeggen fanatieke, leiding van Kampleider Becky Fisher zien we de kinder gedreven worden tot niets minder dan godsdienstwaanzin. Huilend doet een jongentje van 6/7 jaar oud boete voor alle zonden in zijn leven, en hoe moeizaam het is om echt God in zijn leven te houden. Of het verhaal van de 11-jarige Levi die vertelt hoe hij op zijn 5de concludeerde dat zijn leven geen inhoud had, alleen maar draaide om nutteloze zaken. Maar dat werd allemaal beter toen hij toetrad tot de kerk. Ok, iedereen heeft recht op zijn overtuiging … maar kids van 11 die al op zo’n toon over hun leven praten. Ik ga mij er niet helemaal lekker bij voelen.

Tegengeluid
En ik ben niet de enige die zich er niet lekker bij voelt: christelijk radiopresentator Mike Papantonio laat duidelijk zijn afkeur zien over hetgeen Kampleider Fisher met de kids doet. De verbale confrontatie in de radioshow van Papantonio met Fisher gaf mijn kippenvel: hier worden grote groepen jongeren opgezadeld met wel hele enge denkbeelden.  De docu stemt je na het bekijken heel erg droevig. Na de trailer tijd voor een wat meer lichtvoetige docu …

The movie Santa doesn’t want you to see!
Docu 2: ‘What would Jesus buy’ is wat lichtere kost. We volgen de kruistocht van linkse ‘Dominee’ Billy van de Church of Stop Shopping. Zoals de naam van de kerk al doet vermoeden: Billy is niet echt heel blij met het consumentisme van zijn mede-Amerikanen en de vercommercialisering van Kerst. Hij roept hen met ludieke bijeenkomsten op om tot inkeer te komen. De bewaking van de winkelcentra die hij bezoekt vindt dit niet echt leuk zeg maar. En als Reverend Billy wordt opgepakt in de Mall of America houdt de Stop Shopping Gospel Choir een nachtwake voor hem bij de gevangenis.

Heel jaar afbetalen van de kerstcadeaus
Bizar is het gedeelte over een moeder die vlak voor Black Friday nog even 10 creditcards heeft besteld. Binnen een dag staat ze op alle tien vet in het rood. Op Boxing Day staat wel de hele woonkamer vol met cadeaus voor de kinderen. Die vervolgens niet weten van gekkigheid niet waar ze moeten beginnen. Moeders verteld daarna dat ze tot eind oktober van het volgende jaar bezig de schulden af te betalen. Net op tijd, want dan kan ze begin november weer 10 nieuwe credit cards aanvragen. In de voice-over hoor je daarna dochterlief vertellen over haar favoriete speelgoed: een ragdoll die ze al 5 jaar heeft … ironisch

Tickle me Elmo
De docu is doorspekt met stukjes van TV-journaals die Rev. Billy (ofwel Bill Talen) afschilderen als een gast die gestoord is (ok, dat is hij ook wel een beetje). Hij wordt zelfs on-Amerikaans genoemd want shoppen is de hoeksteen van de Amerikaanse samenleving, toch?  Maar ook komen er tv-journaals voorbij waarin nieuwslezers nagenoeg de persberichten van Amerikaanse bedrijven voorlezen: “Important news from Mattel today. According to the company this season the best toy to give to girls is the good old Barbie and for boys it’s Tickle me Elmo …”

Gelukkig is kerst bij ons niet zo extreem commercieel geworden. Maar ook deze docu zet je aan het denken over je eigen consumentengedrag. Geloof dat ik een voornemen voor 2011 te pakken heb 😉